Twijfel jij of je kind laat vaccineren of niet?

Toen je kind nog jong was, was het helder, dan neem je sowieso de besluiten. Maar dan wordt je kind 18 en moet je naar de rechter om je kind wilsonbekwaam te laten verklaren. Dat houdt in dat hij of zij niet meer zelf kan beslissen. Niet over waar het woont, waar het zijn geld aan uitgeeft en dus ook niet of het zich wel of niet wil laten vaccineren. Dat laatste speelt nu. Want de kwetsbare mensen moeten beschermd worden en dus krijgt ook jouw kind voorrang.

Vaccineren

Velen zitten erop te wachten, want we hopen allemaal dat we door het vaccin weer wat meer bewegingsvrijheid krijgen. Maar voor ouders met een kind met een verstandelijke beperking, is die vrijheid toch al beperkt. De lockdown is niet heel veel anders dan zij al gewend zijn. Zeker als je kind een zwaardere beperking heeft is je vrijheid altijd beperkter. Wat wel anders is, is dat we nu over de vaccinatie in discussie moeten. Tenminste als je twijfelt of jouw kind wel gevaccineerd mag worden.

Verschillende mensen, verschillende wensen

Ouders worstelen daarmee, zo blijkt ook uit het stuk dat verscheen op 15 februari in het Reformatorisch Dagblad: ‘Ik ben er niet bang voor dat onze zoon meer risico loopt op bijwerkingen dan elk ander mens. Het punt is meer dat hij lastig onder woorden kan brengen als hij na de vaccinatie ergens last van heeft.’ Of deze ouders die ervoor kiezen om het in iedere geval voorlopig nog niet te doen. Juist doordat hun zoon een ernstige verstandelijke beperking heeft hebben zij zich goed ingelezen over vaccineren. Ze zijn niet tegen vaccineren maar zeggen: ‘Onze keuze nu heeft veel te maken met hoe veilig we het middel vinden.’

In dit stuk vind je ook het schrijnende verhaal van een zus die wel bewindvoerder maar geen mentor is van haar zus met het syndroom van Down. Hierdoor mag zij als familie niet het besluit nemen over wel of niet vaccineren.

Gevoel van moeten

Zo makkelijk is het dus allemaal niet. Er zijn vele redenen waarom mensen nog even willen wachten, waarom ouders niet nu willen dat hun kind wordt gevaccineerd. Het gaat toch goed? Zo ook bij Julie. Ze heeft wel mensen in haar omgeving met corona maar dat raakt niet meteen haar als gezin – gelukkig.

Haar zoon Beer heeft inmiddels zijn tweede prik al gehad. Beer woont nog thuis en gaat naar de dagbesteding en eens per maand een weekend logeren.

Julie: ‘Die beslissing over de prik werd eigenlijk een beetje voor mij genomen. Ik was vrij om nee te zeggen, maar Beer is degene die de rest van zijn leven te maken heeft met deze kwetsbare groep mensen. Ik niet. En dus zei ik ja.’

Vrijheid

We leven in een land waar iedereen vrij is om zijn eigen keuzes te maken. Maar helaas zijn er ook mensen die die keuzes niet kunnen maken. Omdat ze te ziek zijn of te beperkt zijn. En dat geldt zeker voor veel kinderen met een ernstige verstandelijke beperking. Zij zijn bij 18 jaar hun wilsbekwaamheid verloren of hebben die in de basis niet echt gehad. En dus ben jij als ouder-van levenslang de beslisser van je kind. Of het wel of niet vaccineren de juiste beslissing is? De toekomst zal het uitwijzen. Maar lastig is het wel.

Twijfelende vrouw

Lastige afweging?

Tja, dan sta je voor de beslissing vaccineren of niet. Je hebt je twijfels, net zoals sommige andere ouders. Wil je er eens over praten? Bijvoorbeeld met één van onze zorgprofessionals? Laat het weten, dan regel wij een gesprek.

Even ruggespraak

Wat vind je van dit artikel?