Als je je zorgen blijft maken over het virus

‘Toen Suus zo’n jaar of 9 was, heeft ze meer dan een week in het ziekenhuis gelegen met een dubbele longontsteking. Dat was heel heftig, ze reageerde allergisch op de antibiotica en kreeg extra zuurstof. Dat wil ik nooit meer meemaken’, huivert Marloes, de moeder van Suus. Niet zo gek dus dat Marloes zich zorgen blijft maken over het coronavirus.

Suus is nu 16 en heeft het syndroom van Down. Ze gaat naar de Praktijkschool en woont met haar ouders en jongere zus in een verbouwde boerderij. Ze hockeyt bij het G-team en kan alleen naar school fietsen.

Lekker duidelijk

Tijdens de lockdown bleef het hele gezin thuis en waren ze heel voorzichtig. ‘We kwamen echt nergens, alleen bij het pick-up-point om de boodschappen op te halen. Alles ging online. Het was eigenlijk wel een prettige periode, omdat het zo duidelijk was’, vertelt Marloes.

Ook de zus van Suus hield zich aan alle regels, maakte haar schoolwerk en hielp haar grote zus met haar schoolwerk als ze klaar was. ‘Ze hadden altijd al een goede band, de lockdown heeft dat alleen maar versterkt. Net als de relatie tussen oma en Suus. Mijn moeder heeft elke dag een uur les gegeven, online natuurlijk en dat was voor iedereen fijn.’

Ik kan soms gewoon boos worden als ik over feestjes lees of mensenmassa’s op tv zie.
Marloes, moeder van Suus

Zorgen maken

Toen op 1 juni ook de middelbare scholen weer gedeeltelijk open gingen, werd het anders. Marloes en haar man wilden graag dat ook Suus weer naar school ging, vooral voor de sociale contacten. Ook al vonden ze het doodeng: ‘Het is een onbekend virus, we weten nog steeds niet wat het doet. Ik weet niet zeker of Suus extra kwetsbaar is en dat is meteen het probleem. Haar luchtwegen zijn zwak, ik durf niets te riskeren. Gelukkig snapt Suus wel dat ze afstand moet houden.’

Marloes vertrouwt haar kinderen dus wel, maar vertrouwt anderen niet, nu de samenleving weer open is en de zomer wordt gevierd. ‘Veel mensen zijn zo losjes, dat ik de neiging voel om het strakker te doen. We gaan nog steeds niet even naar de stad, niet naar een terrasje. Kleding koop ik online, ook al vind ik dat verschrikkelijk. En de kinderen mochten allebei niet naar het zomerkamp, waar ze vorig jaar zoveel plezier hebben gehad. Een moeilijke beslissing…’

Voorzichtig blijven

Ze realiseert zich dat ze haar kinderen heel wat ontneemt. ‘Onze PGB-er gaat af en toe op stap met Suus. Dan brengen wij haar naar dat uitje en zien we de begeleidster daar. Hoeven ze niet met twee in één auto. Af en toe komen er vriendinnen, maar verder niet.’

‘Ik kan soms gewoon boos worden als ik over feestjes lees of mensenmassa’s op tv zie. Het virus is niet weg, de cijfers lopen op. Ik snap echt wel dat ik makkelijk praten heb. We hebben flexibele werkgevers en veel ruimte om ons huis, maar toch. Laten we vooral voorzichtig blijven. Wat ik toen in het ziekenhuis heb meegemaakt met Suus, wil ik echt nooit meer. Ook niet voor andere ouders.’

Twijfelende vrouw

Herken je dit?

Best ingewikkeld, als je je nog altijd zorgen moet maken en het niet goed voelt om regels los te laten. Heb je het er, net als Marloes, zwaar mee? Praat dan eens met een van onze zorgprofessionals.

Ik wil wel eens met iemand praten...

Wat vind je van dit artikel?