Speciale plek voor kind met beperking tijdens Ramadan

Moskeeën gesloten. Bidden en vasten in je eentje. Tijdens de iftar de vast verbreken met alleen je gezin om je heen. En als afsluiting een sober Suikerfeest. Het is dit jaar een ramadan zoals niemand ooit meegemaakt heeft. Ook voor islamitische ouders van een kind met een beperking.

Sterke onderlinge band
“Tijdens de ramadan voel je als moslims een sterkere onderlinge band.” Tarik is secretaris van een moskee in Haarlem en vertelt over wat de vastenmaand voor hem betekent. “Je deelt een maand lang je dag- en nachtritme met geloofsgenoten. Als je het ’s middags moeilijk hebt begrijp je dat meteen van elkaar. Helemaal in Nederland, want in deze tijd van het jaar zijn de dagen lang en de nachten kort. Je staat extra vroeg op en je maakt lange dagen.”

Meedoen is erbij horen
“Als het even kan doe je als moslim mee aan de ramadan.” Zegt Tarik. “Ook al ben je zelf de rest van het jaar iets minder actief als moslim en ga je niet iedere vrijdag naar de moskee. Het lijkt wat dat betreft bijvoorbeeld veel op het Kerstfeest zoals christenen het vieren. Het is iets waar je als groep mee bezig bent. Daarom is meedoen met de ramadan ook voor veel mensen met een licht verstandelijke beperking belangrijk. Al heb je op je eigen manier meegedaan, je hebt dan echt het gevoel dat je erbij hoort en dat je als moslim en familielid voor vol wordt aangezien.

Vrijstelling voor vasten
“Voor mensen met een zwaardere beperking of een chronische ziekte gelden overigens wel uitzonderingen. Vasten moet geen risico’s met zich meebrengen. Ouderen, mensen met diabetes, mensen met een meervoudige beperking of mensen die niet begrijpen waarom je zou vasten krijgen vrijstelling. Bij onze moskee overleg je daarvoor met je arts en je imam. Je kunt bijvoorbeeld een fidya overeenkomen, een financiële compensatie voor de tijd die je niet gevast hebt. Die kom je onderling overeen en is gebaseerd op je inkomen.”

Culturele verschillen
“Houd daarbij wel rekening met de grote culturele verschillen. De manier waarop mensen hun geloof beleven hangt vaak sterk samen met de streek waar ze vandaan komen. Dat merk je ook aan de acceptatie van mensen met een verstandelijke beperking. Helemaal tijdens de ramadan. Schaamte kan daar een rol bij spelen. Ik moet eerlijk zeggen dat er moskeeën zijn waar je bijna nooit iemand ziet met een beperking, terwijl er ook moskeeën zijn waar kinderen en volwassenen met een beperking volop meedoen met de groep.”

Als het tijd voor de iftar is, zet Emir de dadels op tafel.
Asla, vader van Emir

Een handicap is geen straf

“Er zijn mensen die een handicap als straf zien, maar dat klopt niet.” Aan het woord is Aslan, de vader van Emir, een jongen met een licht verstandelijke beperking. “De islamoloog Mohammed Ghaly schreef daar een knap proefschrift over: ‘Islam and Disability’. Hij roept er moslim-ouders in op om kinderen met een beperking niet te verbergen. Ook stelt hij dat zorgverleners zich meer moeten verdiepen in de religieuze achtergrond van hun cliënten. Als het om onze zorgverlener gaat: daar zijn wij als ouders hartstikke blij mee.”

Thuis tijdens de ramadan
“Emir woont op een locatie waar hij extra ondersteuning krijgt. Nu even niet, nu woont hij thuis. De reden daarvoor is vooral praktisch. Een mooie bijkomstigheid, Emir heeft ons als familie bij elkaar gebracht. Zo heeft de schoonfamilie bijvoorbeeld meegezorgd in tijden dat het voor ons als gezin moeilijk was.” Dat Emir thuis is, is vooral nu tijdens de ramadan fijn. “Dat betekent dat we hem bij ons hebben en dat hij helemaal mee kan doen. We geven hem een eigen rol en je ziet hoe hij ervan geniet. Heel eerlijk, dat is voor ons ook heel waardevol.”


Wat vind je van dit artikel?