Op reis met Ive is soms genieten, soms slikken

Wens in vervulling

Sinds juli zijn we op reis. Met ons vier en twee ruwharige teckels. In onze camper. We reizen via Scandinavië naar de Noordkaap, door naar de Baltische staten. Dit stond al lang op onze wensenlijst. Waar het eerst was: ‘als we met pensioen zijn’, wilden we Ive straks, als ze in een instelling woont, niet maandenlang ‘alleen’ laten. En wie zegt dat je de pensioenleeftijd überhaupt haalt?

We besloten, nadat onze oudste zoon examen deed, te gáán. Hij heeft nu dus een tussenjaar. Helaas moesten we Ive haar dagbesteding daarvoor loslaten, ik werk online en mijn man kon uren sparen.

Rust en overzicht

En we zijn nu op de helft. En we merken dat reizen ons rust en overzicht brengt. We genieten van ons bezighouden met: waar gaan we heen, waar overnachten we? De afwas, zo nu en dan draaien we een was. En vooral gewoon: wat eten we vandaag?

Het is ontzettend overzichtelijk. Er is geen ruis, dan wij vier, de natuur en cultuur. We genieten mega!

Sommige dingen sluit je niet af

Recent bezochten we een Middeleeuws stadje. En dan opeens ramt het er soms in. Dat wat niet kan. Ook niet op deze reis. Met de rolstoel naar boven, de keitjes trotseren. De trappen op. Het uitkijkpunt met z’n vieren betreden.

En vaak accepteer ik dat als vanzelf. Dan sta ik er eigenlijk niet bij stil. Maar soms wel. En benoem ik het: ‘Jammer, hè…’ En soms word ik er loei- en loeiboos van. Blegh! Waarom toch… En dat is een proces. En dat is een levenslang proces. Sommige dingen sluit je niet af. Omdat het gewoonweg niet kan. Het is altijd in beweging en wordt nooit helemaal stil.

Daar dealen we mee. Thuis. Bij uitjes. Bij verjaardagen. De feestdagen. En ook deze reis. Deze ontzettend bijzondere reis van vier maanden, met ons gezin door Europa reizend met onze camper.

Minder overgangen voor Ive

We zien ook dat Ive ontzettend goed gaat op de reis. De eenvoud van het leven. Wij altijd bij haar. Niet overvraagd of ondervraagd worden. Minder overgangen.

Wij denken dat dat belangrijke sleutels zijn voor haar welzijn tijdens de reis. En natuurlijk zijn er momenten die minder goed gaan. Niet fijn zijn. ‘Off days’. Maar we hadden niet durven dromen dat dit zo goed zou gaan!

Geniet van wat het leven kan bieden

Als we thuis zijn, zal het flink wennen zijn. Weer ritme. Structuur. Wennen op een nieuwe dagbesteding. We gaan zien hoe dat gaat. Deze herinneringen gaan mee in ons hart. Ik hoop ontzettend dat de kinderen hier beiden, later op hun eigen manier, nog veel aan denken. Een warm hart van krijgen. Dat we dit avontuur aangingen. Dat ze meer kunnen dan ze denken en vooral: leef bij de dag! En geniet van wat het leven kan bieden, ook als dat keuzes vraagt.

Want ja, ik heb ook vaak in onmogelijkheden gedacht. Vooral toen de dagbestedingsplek verviel voor Ive. Maar ben zo ontzettend blij en trots dat we dit hebben gedaan, gegaan zijn en het risico hebben genomen. Nog de helft van deze waanzinnige tijd te gaan!