Log in of maak een account aan.
Debora's zoon Nathan heeft een meervoudige beperking. In haar blogs vertelt ze over dagdagelijkse dingen. Ook te volgen via: @compleetanders
Deze keer schrijft ze over zware tijden en het blijven zien van de mooie dingen, hoe klein die soms ook zijn.
Toen ik jong was, was er een doorstuur mail. Dat was een PowerPoint presentatie met een lied erbij. Dat lied ging over: de kleine dingen die het doen. Die ene bos bloemen. Precies op het juiste moment. Die kleine dingen.
Die doen het 'm.
Ik ben het altijd blijven onthouden. Vooral het refrein. Op vele momenten in mijn leven paste ik dit toe. Want al is het soms nog zo zwaar, er zijn altijd die kleine dingen. En die maken je dag goed.
Deze week moesten wij helaas weer naar het ziekenhuis met Nathan. En zijn zus, onze dochter, was er al zo bang voor. Ik wil dan altijd iets bedenken waardoor ze even een fijn moment heeft. Nu heeft ze al een knuffel die Nathan heet. Die is ongetwijfeld meegegaan in haar tas. Want die kreeg ze van ons, omdat ze tijdens onze afwezigheid wordt opgevangen door ons netwerk.
Ze kreeg een tas die ze helemaal naar eigen inzicht mocht vullen. En daar was ze me toch blij mee. Er ging van alles in. M'n moeder die erbij was zei: je wilt niet weten wat ze er allemaal in stopte. Het bracht een glimlach, ook hier in Rotterdam. Fijn, mijn idee heeft gewerkt.
En ongetwijfeld blijft het voor haar moeilijk. En mist ze ons erg. Maar die tas. Zo simpel, gewoon een tas, bracht vreugde en plezier tijdens een moeilijk moment.
Toen ik de eerste avond ging slapen in het Ronald McDonald Huis, voelde ik mij even alleen. Dan appte er iemand even iets liefs, appten we vervolgens wat over en weer en dat hielp mij. Gewoon, dat ene kleine berichtje.
Die ene vraag: "Hoe gaat het nu eigenlijk met jou"?
De ene verpleegkundige die tegen Nathan zegt: "Wat heb je mooie ogen".
Die ene arts die speciaal, voordat ze naar huis gaat, even komt kijken. Want: "Oh nee, jullie zijn er alweer".
Die vriendin die een pan eten wil brengen of je man die precies datgene koopt waar je zo blij van wordt.
Soms maak je zware tijden mee. Komen de zorgen flink op de voorgrond te staan. Maar let jij dan ook op die kleine dingen?
Want kleine dingen zijn juist niet klein.
Kleine dingen worden groot. Als jij ze gaat leren zien, als jij ze gaat leren waarderen. Dan loop je in de winter buiten en zie je de ijspegels schitteren. In de lente de bomen weer blad krijgen. In de zomer de aardbeien rood worden. En in de herfst zie je de mooiste paddenstoelen.
Let jij op de kleine dingen?
Juist als je het moeilijk hebt?
Juist als je denkt dat alles misgaat?
Die zorgen die jij kunt hebben zijn niet altijd zichtbaar voor anderen, maar jij kan er wel door verstikt raken. Kijk juist dan naar de mooie dingen. De kleine gebaren. Kijk naar de natuur, want we kunnen er zo veel kracht uithalen en van leren.
Ga je mee op reis?
Op reis om te zoeken naar al die mooie, kleine en waardevolle momenten.
En dan, als je aan het einde van de dag terugkijkt, dan zie je opeens ook zoveel dingen om dankbaar voor te zijn.
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks
de nieuwste inspirerende verhalen in je mailbox!