Log in of maak een account aan.
Geschreven door Germa de Bruijn
Germa is moeder van Ive. Ive heeft een verstandelijke beperking. Ze schrijft regelmatig over haar leven met Ive. Dit keer gaat het over de eerste drie weken van de reis van vier maanden die ze samen met haar gezin maakt.
Terwijl ik deze blog typ, rijden we in het noorden van Zweden. We zijn nu ruim drie weken onderweg. En het gaat super goed. We genieten. En we landen.
Prikkelarm met de snoezellamp. Er vliegen soms dingen door de lucht. We laten soms een traan, omdat het allemaal anders is dan bij de meeste andere gezinnen. Maar we reizen!
De camper is afgeladen, met luiers, potjes slijm (elke vrijdag mag Ive thuis twee nieuwe potjes, dus hier ook). We hebben meerdere bakken met nieuw spelmateriaal mee. We houden de meeste routines meestal vast. Maar we reizen, vier maanden met ons gezin. Ik ben zo trots!
Ive geniet ontzettend. Elke morgen als ze de camper uit gaat, snuift ze de geur op. Van de natuur. De omgeving. Elke zonnestraal, laaghangende bewolking, rendier.. Alles valt Ive op En word steevast benoemt met ‘wauw!’

We zeggen vaak tegen elkaar, wat een geluk dat we dit met haar kunnen doen.
Maar ook doén. Want ja, er waren nogal wat haken en ogen. De dagbesteding deed er maanden over om eerlijk te zeggen dat zij na vier maanden Ive niet terug lieten komen. Een nieuwe plek zoeken. De veiligheid omgooien, als we straks terug zijn.
En zo zijn er altijd redenen om deze reis niet te maken. Maar we doen het wel.

Er zijn natuurlijk heel veel dingen die we niet kunnen. Wandelingen maken door de prachtige natuur van Zweden. Maar we liepen afgelopen weken een wandeling van bijna 5 km naar een prachtige waterval die wél rolstoelproof was. En dat is dan echt ontzettend genieten.
Doen wat wel kan. En kiezen om de rotte momenten aan te gaan. Dat doen we thuis. En doen we hier!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks
de nieuwste inspirerende verhalen in je mailbox!