Esmee heeft autisme en gaat naar het regulier voortgezet onderwijs

Aandacht en frustratie

Ik snap het wel. Het is gewoon niet te doen met haar in de klas. Ze verstoort de les door hard te praten of op de verkeerde momenten. Ze heeft aandacht nodig op momenten dat daar geen tijd voor is en ze raakt snel gefrustreerd om de kleinste dingen.

Mijn dochter Esmee zit op het regulier onderwijs. Haar IQ is gemiddeld, net hoog genoeg, en haar autisme is redelijk onder controle te houden met de goede begeleiding die ze krijgt.

We hadden achteraf gezien gewoon heel veel geluk met de basisschool. Ze had fijne meesters en juffen. Ze wisten precies wat Esmee nodig had en daardoor ging het goed.

Regulier voortgezet onderwijs

Maar de middelbare school vraagt andere vaardigheden van haar. Er zijn ongelofelijk veel overgangen op een dag en dat is precies waar ze moeite mee heeft.

Tas inpakken, tas uitpakken, afstemmen op een andere meester of juf, andere informatie per vak en dan nog een hele agenda bijhouden.

We zitten nu op de helft van het jaar en ik heb haar regelmatig ziek thuis. Of ze echt ziek is dat weet ik nooit. Ze voelt dat zelf niet goed aan. Soms wil ze al naar huis als ze één keer moet niezen, maar ze is ook weleens gewoon naar school gegaan met een dubbele oorontsteking.

Ik begreep dat dat wel vaker voorkomt bij mensen met autisme. Dat ze niet zo goed weten hoe ze hun lijf moeten aanvoelen. Nou dat is duidelijk te merken bij Esmee.

Speciaal onderwijs

Inmiddels weet ik het ook niet meer. Moet ik nog vechten voor haar en extra hulp aanvragen voor de klas of moet ik gewoon accepteren dat ze toch echt naar speciaal onderwijs gaat?

Voor het speciale onderwijs is ze in mijn ogen weer net wat te goed. Ze valt een beetje tussen wal en het schip, zeg maar.

Maar het feit blijft; ik zit ongeveer elke week op school voor een gesprek over wat er nu allemaal weer niet goed gaat met Esmee.

Wat mij het meest verdriet doet, is dat het normaal zo’n vrolijk en gezellig kind is en dat komt er nu op school helemaal niet uit. Ik zie haar gewoon steeds somberder worden en dat doet mij pijn.

Morgen gaan we weer op gesprek. Misschien moet ik zelf maar eens beginnen over een andere school….