Wij vierden kerst thuis met het hele gezin

Noodgedwongen bleven wij thuis met kerst

De kerstdagen vierden we dit jaar anders. Dit door de pups die onze hond heeft gekregen. Ze waren toen nog te klein om alleen te blijven, dus zijn we allemaal gewoon lekker thuis gebleven. We kozen ervoor om niet de helft van ons gezin wel naar onze families te laten gaan en daar twee dagen mee door te brengen. We splitsen tenslotte al zo vaak op. In de weekenden met activiteiten, verjaardagen, feestdagen.

Dus voor het eerst, vierden we kerst beide dagen thuis. Met ons 'complete' gezin. Ook geen bezoek. Alleen wij, de hond en de pups.

De ruimte en tijd om ons gezin te 'volgen'

Ergens vond ik het jammer, om de dagen met familie te missen. Want eigenlijk hou ik er heel erg van. De drukte. Het koken voor die dagen. Uitpakken. Maar ook ergens vond ik het heerlijk. Geen gedoe. Geen verwachtingen of verplichtingen. Gewoon ons gezin volgen. Of lees: Ive kunnen volgen.

Zonder het gevoel teveel te zijn. Of een spelbreker. Of schaamte te ervaren.

De kerstdagen zitten er inmiddels op. Het vloog voorbij. En ik heb er bewust van genoten. We moesten niets! We kookten lekker, een avondje gourmetten, films kijken, spelletjes doen en we zette het spel even in pauze als we merkten dat Ive stapelde in prikkels en gedrag. Na een pauze in een donkere kamer, maakten we ons potje Monopoly gewoon af.

Voor het eerst niet vergelijken

Wat ik merkte was dat ik ook minder pijnlijke gevoelens had. Minder vergelijking, met hoe het eigenlijk had moeten zijn: kerst bij familie met twee 'gezonde' kinderen van 15 en bijna 17 jaar.

Niet het balen van het moeten opsplitsen. Geen verdriet. Gewoon omdat kerst -en feestdagen extra de schijnwerpers zet op het 'anders' zijn dan alle anderen.

Een nieuwe ervaring. En hoe we het volgend jaar gaan doen met kerst? Geen idee. Maar voor nu: deze kerst was goed!