Ive loopt tot in het najaar in Koningsdag-shirt

Tot in het najaar in Koningsdag-shirt

Ive houdt heel erg van bepaalde kleding. Ze is hierin enorm kieskeurig en dat maakt het niet altijd makkelijk. Daarnaast is het zo dat ze qua prikkelverwerking het liefst joggingachtige stoffen draagt. En dat ze in het stapelen van prikkels of in gedrag vaak een bepaald shirt of trui wil.

Een voorbeeld hiervan is dat ze bijvoorbeeld heel blij wordt, maar écht heel blij, van het oranje Koningsdag-shirt. Die komt dus in april tevoorschijn, en dan blijft-ie meestal aan tot ver in het najaar, als de temperatuur het toelaat. En het liefst elke dag… We zien dat haar gedrag zich opstapelt als ze die niet elke dag aan mag. Vaak kies ik ervoor om het shirt elke dag even te wassen, zodat-ie de volgende dag weer aan kan. Choose your battles, maar ergens voelt het ook als falen. De makkelijkste weg kiezen… Maar te midden van de vele battles van elke dag, is het soms fijn om deze battle in te zetten, zodat andere beter verlopen.

En ook vind ik het soms lastig dat Ive dus heel het voorjaar en de zomer vaak in het oranje shirt loopt. Wat denken mensen ervan?

Vallen en opstaan

Ook de overgangen van seizoenen zijn lastig voor Ive. Van lange naar korte broeken. Van shirts naar truien en andersom. Het vraagt veel van haar. Overgangen die elk seizoen terugkomen. Inmiddels weet ik dat hierin de duidelijkste weg de snelste is. Dus rigoureus de kast omwisselen. De truien weghalen en de T-shirts ervoor terugleggen. Dan went ze het snelst. Hoewel die eerste weken altijd heel pittig zijn in gedrag, in de ochtendroutine…

Net als de avondroutine. Ive loopt het liefst het hele jaar in een onesie, ook als de mussen van het dak vallen. En dat vraagt veel geduld. Vallen en opstaan. Volhouden. Adem in, adem uit.

Een kersttrui bij Santa Claus

We zijn nu vier maanden op reis, onder andere door Scandinavië. En in Scandinavië ‘woont Santa Claus. Dus hem kun je 365 dagen per jaar bezoeken. En dat deden we. Ive koos er een kersttrui. En daarvoor ging het oranje shirt uit.

En daarmee kom ik op mijn laatste voorbeeld: Ive houdt ook héél erg van kersttruien… Dus kijk vooral niet gek op als je Ive tegenkomt en haar in de vroege winter al in een kersttrui ziet.

Een voorbeeld in loslaten

Ik schaam me er best wel eens voor. Maar ja, wie heeft de regel gemaakt dat een oranje shirt alleen bij Koningsdag hoort? Of een winterse trui met een kerstboom erop alleen met kerst aan mag en daarna niet meer? Tsja… en Ive heeft daar al helemaal maling aan. Zij leeft per dag. Wie dan leeft, wie dan zorgt. In je oranje shirt, kersttrui of broek die allang uit de mode is… En eigenlijk heeft ze daar een punt. Leven en laten leven. En wie bepaalt eigenlijk wat je wel en niet aan mag qua kleding en wat de definitie van ‘normaal’ is?

Onze lieve Ive. Een voorbeeld in loslaten. En daar moet ik vaak om glimlachen als we weer een moment van gedrag hadden. Inderdaad, Ief, wat is nou eigenlijk echt belangrijk?